طرفداری | شب گذشته، ورزشگاه برنابئو شاهد یکی از احساسیترین شبهای تاریخ خود بود. دنی کارواخال، کاپیتان و یکی از پنج بازیکن تاریخ که موفق به فتح ۶ جام لیگ قهرمانان اروپا شده است، در جریان دیدار برابر اتلتیک بیلبائو برای آخرین بار پیراهن سفید رئال مادرید را بر تن کرد و با دنیایی از خاطرات از خانه خود خداحافظی کرد.
از پیش از آغاز مسابقه، فضای برنابئو متفاوت بود. هواداران در سکوی جنوبی ورزشگاه، بنر عظیمی را به اهتزاز درآوردند که تصویری از دنی کارواخال را در کنار آلفردو دیاستفانو نشان میداد؛ بنری با این پیام تکاندهنده: «رویای یک کودک، پیروزی یک اسطوره. ممنون، کارواخال.»
در دقیقه ۸۲ بازی، زمانی که تابلو تعویض عدد «۲» را نشان داد، تمام ورزشگاه به احترام کاپیتان خود از جای برخاستند. فریادهای تشویق در برنابئو طنینانداز شد تا مانو سرانو جایگزین مردی شود که سالها در سمت راست خط دفاعی کهکشانیها، نماد استقامت و جنگندگی بود. بازی برای لحظاتی متوقف شد تا بازیکنان هر دو تیم رئال مادرید و اتلتیک بیلبائو، با تشکیل یک «گارد افتخار»، آخرین خروج او از زمین را به لحظهای جاودانه بدل کنند. کارواخال در کنار زمین، در آغوشی گرم و پراحساس با خانوادهاش تجدید دیدار کرد.
سخنرانیِ سرشار از ناگفتهها
پس از پایان مسابقه، مراسم ادای احترام در میان زمین ادامه یافت. کارواخال، در حالی که بغض در گلو داشت، میکروفون را به دست گرفت و خطاب به هواداران گفت:
مادریدیسموهای عزیز، صحبت کردن در این لحظه برایم آسان نیست. میخواهم از رئیس باشگاه، آقای فلورنتینو پرز تشکر کنم که مرا از آلمان بازگرداند. اما فراتر از افتخارات، میخواهم بگویم که او حتی ۲۴ ساعت پس از مصدومیت شدید زانویم، در تمدید قراردادم تردید نکرد. این برای من همه چیز بود.ما عصری بینظیر را پشت سر گذاشتیم؛ چهار قهرمانی اروپا در پنج سال. دسیما، آن سه قهرمانی پیاپی… نامهای بزرگی چون کاسیاس، کریستیانو، راموس، آنچلوتی و زیدان در این مسیر بودند که این نشان را به قله رساندند. از شما میخواهم بایستید و آنها را تشویق کنید. در دو سال اخیر که تلخترین روی ورزش را دیدم، شما نیروی محرک من بودید. شما روزهای تاریکم را به نور تبدیل کردید. جدایی من، نمادی از پایانِ کارِ آن تیمی است که در پنج سال، چهار بار بر بام اروپا ایستاد. حالا همه ما رفتهایم، اما قلبهایمان همچنان میتپد تا رئالمادرید دوباره برگردد، دوباره پیروز شود و این تاریخسازی را تکرار کند.
«فقط میخواهم با افتخار از من یاد کنید»
کاپیتان در پیامی خطاب به هواداران وفادار رئال مادرید گفت:
آنچه در این استادیوم تجربه میشود، قابل توصیف نیست؛ فقط باید آن را حس کرد. ممنون برای بازگشتهای غیرممکن، ممنون که در روزهای خوب و بد کنارم بودید. تنها خواسته من این است که وقتی فردا مرا به یاد میآورید، با افتخار باشد و با این یقین که من برای این پیراهن همه چیزم را دادم.
او سخنان خود را با همان شعار همیشگی به پایان برد:
دیروز، امروز و همیشه: آلا مادرید!