رقاص هندی🔴استالین فرمان و سفارش اخراج ترک های آذربایجان از جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی و جایگزینی ارامنه خارجی را به داخل ارمنستان در بیست و سه دسامبر هزار و نهصد و چهل هفت به امضا رسانید. تصویر متعلق به متن و امضای شخص استالین میباشد.
در سال ۱۹۴۷، گریگور آرتینف دبیر اول حزب کمونیست ارمنستان، موفق به متقاعد کردن شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی به صدور فرمان توسط استالین تحت عنوان اقدامات برنامهریزی شده برای کوچ مجدد آذربایجانی های ارمنستان به جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی شد. بر اساس این حکم، آذربایجانی ها بین سالهای ۱۹۴۸-۱۹۵۱ توسط برخی منابع به جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی نفی بلد شدند. در طول چهار سال یکصدهزار آذربایجانی از جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی تبعید شدند.
طوریکه جمعیت آنان در سال ۱۹۵۹ به ۱۰۷۷۴۸ تقلیل یافت. و در سال ۱۹۷۹، آذربایجانیها ۱۶۰۸۴۱ نفر و ۵٫۳٪ از جمعیت کل ارمنستان را تشکیل میدادند. جمعیت آذربایجانی های شهر ایروان، که زمانی اکثریت جمعیت را در سالهای ۱۹۵۹ و قبل از آن تشکیل میدادند، در سال ۱۹۸۹ به ۰٫۷٪ به ۰٫۱٪ کاهش یافت.
در زمان مناقشه بر سر قرهباغ جمعیت بزرگی از آذربایجانی ها در این منطقه زندگی میکردند.
ناآرامیهای مدنی در قره باغ کوهستانی در سال ۱۹۸۷ که اغلب منجر به آزار و اذیت آذربایجانی ها میشد و مجبور به ترک ارمنستان شدند.
در ۲۵ ژانویه ۱۹۸۸ اولین موج از پناهندگان آذربایجانی از ارمنستان در شهر سومقاییت مستقر شدند.
با توجه به اخراج اجباری و خشونتهای قومی که توسط ملیگرایان ارمنی صورت گرفت و براساس درگیریهای قومی صورت گرفته آذربایجانیهایی که در مقابل مهاجرت اجباری مقاومت نشان داده بودند، کشته شدند.
کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان از پناهنده شدن و مهاجرت اجباری بیش از ۲۰۰،۰۰۰ نفر را به جمهوری آذربایجان تنها در طول ۱۹۸۹ اعلام کرده بود.
با خروج کامل آذربایجانیها ، زندگی و فرهنگ آذربایجانی نیز در ارمنستان متوقف شد. همچنین اقداماتی مانند #تخریب_مسجدی در خیابان واردانانتس ایروان به سال ۱۹۹۰ توسط بولدزر انجام شد. علاوه بر این از سال ۱۹۳۰ به بعد نیز تمامی اماکن جغرافیایی با ریشه زبانهای ترکیتبار به زبان ارمنی تغییر مییافت.
و برخی عناصر نیز سعی در پاک کردن واقعیت تاریخی و سکونت تورکان آذربایجان و مسلمانان در بخش قابل توجهی از ارمنستان را از نظر ترکیب جمعیت محلی آنجا داشتند.!
🌍